۱۰ چیزی که در مورد جوکر نمیدانستید!

ماه آوریل ماه مهمی برای شخصیت جوکر می باشد، زیرا در روز های اول این ماه، سالروز تولد بازیگر بزرگ نقش جوکر یعنی هیث لجر است (در روز ۴ آوریل) و در اواخر این ماه در روز ۲۵ آوریل، در ۷۸ سال پیش، اولین شماره از کمیک بتمن انتشار یافت و در آن برای اولین بار از شخصیت جوکر رونمایی شد. این مقاله به مناسبت خلق شخصیت جوکر و به یاد بازیگر بزرگ این شخصیت، هیث لجر، به طرفداران جوکر تقدیم می شود:

با وجود تاریخچۀ طولانی شخصیت جوکر به عنوان دشمن اصلی بتمن و با وجود خاستگاه فرهنگی مشابه اش با شوالیه شنل پوش، عجیب است که خیلی کم درباره‌ او میدانیم. اولین حضور او در دنیای کمیک برمیگردد به حدود ۷۸ سال پیش، و از آن زمان تا به امروز در سریال ها، انیمیشن ها، فیلم ها و بازی های ویدئویی شخصیت بتمن حضور داشته است. طرفداران موارد مشخصی را درباره او میدانند: «ظهور یک دلقک روانپریش، با رابطه عشق/نفرت عجیب میان او و شوالیه تاریکی

گذشتۀ این شخصیت به دلایلی، مبهم مانده است. حتی با وجود ارائه‌ پیشینه های مختلف در کمیک ها و اقتباس های گوناگون، هنوز انگیزه او مبهم است. در ۷۸ سال گذشته، اگر چه اتفاق های عجیبی برای این شخصیت رخ داده اند ولی مشکل اینجاست که درباره آنها هیچ صحبتی به گوش نمیرسد. این شخصیت بیشتر با بازیگریِ فوق العاده هیث لجر در نقش این تبهکار دیوانه شناخته شده است ولی چیزی که همه نمیدانند این است که در روزگاری او واقعاً یک دلقک بوده و یا حتی یک قربانی قتل یا ضد شخصیتی مثل قاضی دِرِد (Judge Dredd) در ادامه با ۱۰ چیزی که درباره جوکر نمیدانستید، آشنا خواهید شد.

 

۱۰ – او با کارنیج (Carnage) تیم آپ داشته است

جوکر و کارنیجکمیک مرد عنکبوتی/بتمن تقریباً به خوبی بیشتر کراس‌اور های بین این دو کمپانی است. البته با وجود اینکه کمیک خوبی می باشد اما این کمیک حتی به خود این زحمت را نداده است که توضیح بدهد چگونه این دو شخصیت از دو دنیای متفاوت اینقدر سریع با یکدیگر جور شده اند. همه‌ی اینها ناگهانی است، شهر نیویورک مارول و شهر گاتهام دی سی در یک دنیا وجود دارند، جوکر و کارنیج، هر دو به طور آزمایشی در یک درمان تجربی هستند و در سرشان تراشه هایی کار گذاشته اند که از جنون آن ها جلوگیری می کند.

مشخصاً این آزمایش جواب نمی دهد، چونکه در این صورت دیگر دلیلی برای تیم شدن دو قهرمان داستان و شکست دشمنان مخرب شان وجود نخواهد داشت. کارنیج به راحتی از شر تراشه اش خلاص می شود و جوکر را نیز از زندانش آزاد می کند و هر دوءِ آن ها به همراه درکی که از جنون و شرارت دارند به سوی مستی‌ِ جنون آمیز جرم و جنایت پیش میروند، جایی که در آن دنیا پر از هرج و مرج است و زندگی بی‌‌معنایی در جریان می باشد. البته بعدش این دو دیوانه باهم درگیر شده و به بتمن و مرد عنکبوتی این شانس را می دهند که جلوی آن ها را بگیرند.

 

۹ – او با قاضی دِرِد مبارزه کرده است

جوکر و قاضی دِردقضیه‌ی تیم شدن با جوکر آنچنان عقلانی و امکان پذیر به نظر نمیرسد، اما حداقل این بار این زحمت را کشیدند و این موضوع را توضیح دادند. بتمن و قاضی دِرِد: مرگ خندان بر محور یک اتفاقِ بین ابعادی رخ میدهد که به نظر میرسد روح جدا شده‌ی جوکر از گاتهام به آینده‌ ای دور افتاده در شهر داغون مگا سیتی وان منتقل شده است؛ جایی که با ویلن های مشابه و ترسناکِ قاضی دِرِد یعنی قاضیان تاریکی (Dark Judges) ملاقات می کند. در حقیقت آنها با یکدیگر کنار می آیند، دشمن دیرینه‌ی دِرِد – قاضی مرگ (Judge Death) – تصمیم میگیرد که او را به عنوان پنجمین قاضی تاریک انتخاب کند. در واقع همه چی خوب پیش رفت. البته خدا رو شکر که بدن او هنوز در گاتهام هست به همین دلیل او نمی تواند زیاد دردسر ایجاد کند.

البته تا قبل از اینکه بفهمد چطور بدن‌ دیگر اعضای قاضیان تاریکی را به تصرف خود در آورد، که نتیجه آن یک ترکیب وحشتناک از ویلن های خفن و ترسناک هستند به همراه خود جوکر است. بنابراین یک لبخند بزرگ بروی صورت قاضیان تاریکی می نشیند. البته پایان یافتن آن لبخند هم منجر به یک قدرتی فراطبیعی می شود که قادر است سبب منفجر شدن کله‌ی مردم شود، که واقعاً یکی از خفن ترین ایده هاست. اگر چه دوباره، تمامی این‌ها از هم فرو می‌پاشد زمانی که بتمن در شکاف فضا-زمان می افتد و با قاضی دِرِد همدست شده، و همه چیز را درست می کند.

 

۸ – دوست دختر او در اصل یک شخصیت انیمیشن بوده است

دکتر هارلین کوئینزل ملقب به هارلی کوئین یک ایده‌ی غیر قابل تفکر را به انجام رساند؛ او تقریباْ به اندازه‌ دوست پسرش یعنی جوکر، در گالری دشمنان بتمن شناخته شده و محبوب است، البته ناگفته نماند بخشی از این محبوبیت او به لطف حضور در سری بازی های آرکام است. او در ابتدا در اسپین‌ آف های سریال انیمیشنی بتمن وارد دنیای کمیک شد و بعدها در سری های اختصاصی خودش حضور یافت. هارلی به همان اندازه‌ ای که عاشق جوکر است، با پویزن آیوی (Poison Ivy) که دوست صمیمی اش می باشد هم همانطور هست. هارلی اگرچه اکنون در دنیای کمیک یک شخصیت مهم و محبوب است، ولی محل تولد او در آنجا نیست.

دکتر هارلین کوئینزل، برای اولین بار به عنوان روانپزشک و بعدتر دوست دختر جوکر در سری انیمیشنی دهه ۹۰ بتمن (یکی از بهترین سری انیمیشن های تاریخ) حضور یافت. محبوبیت او پس از نمایش انیمیشن منجر به برداشتن اولین گام برای معرفی او به دنیای کمیک در جریان کراس‌اور سرزمین هیچکس (No Man’s Land) شد. رویدادی که باعث تکان خوردن گاتهام توسط زمین‌لرزه های متعدد شد و در طی آن شهر گاتهام از مابقی کشور آمریکا جدا شد و جوکر اداره‌ی کامل بخشی از شهر را تحت سلطه‌ی خود در آورد. البته این جریانات برای جوکر خیلی مفید بوده است از زمانی که او یک معشوقه برای خود پیدا کرد و آن معشوقه‌ی مجنون و عاشق دیوانه بازی کسی نبود جز هارلی کوئین.

 

۷ – جوکر تقریباً کشته شده بود

با وجود اینکه جوکر، کینه‌جو ترین ویلنِ بتمن در تمام دوران بوده است (و البته یکی از بهترین ویلن های تاریخ کمیک)، اما جوکر در برهه‌ی از زمان خیلی نزدیک بود که بعد از نسخۀ اولیه‌ی خود دیگر وجود نداشته باشد. در اوایل حضور شوالیه تاریکی، شخصیت بتمن با کشتن و قتل و برداشتن اسلحه اجین شده بود و این اعمال در کمیک Ace Of Knaves به سر حد خود رسیده بود. (این موضوع بیشتر  تابع سیاست های نادرست Pulp Magazine بود، البته بعد ها بتمن از این قالب قتل و کشتار در آمد و تبدیل به یک قهرمان شد)

در اولین حضور جوکر در دهه ۴۰ که مربوط به کمیک بتمن ۱ می باشد، قرار بود که این شخصیت در شماره بعدی کشته شود! در صفحه آخر می بینیم که جوکر به صورت تصادفی به خودش چاقو میزند، و بتمن او را گیر می اندازد. خب احتمالاً آن‌ها، این ضربات را خیلی خشن در نظر نگرفتند. اکثر شخصیت های خبیث در کمیک های آن دوران فقط باید یکبار حضور می یافتند به عبارت دیگه رسم آن زمانه اینطور بوده اما بعداً ویتنی اِلسورث (Whitney Ellsworth) که بعدها ویرایشگر کمیک های بتمن و کمیک های کارآگاهی شد این تصمیم به فکرش رسید که این شخصیت بسیار عالیست و نباید از بین برود. پس آخرین پانل با عجله دوباره طراحی شد، و بعدها در حضور های دیگر جوکر به نظر میرسید که او در آن صحنه به ظاهر مرده است، تنها برای اینکه در ماه های بعدی بازگردد.

 

۶ – جوکر در اصل خیلی کشنده نیست

در اولین حضور جوکر دیدیم که او در آن زمان به اندازۀ شوالیه تاریکی، آماده‌ی درگیری های خشن و قتل عام کردن دیگران بود. یک قاتل مست و دیوانه که به بتمن این حق را میدهد با او چنین رفتار خشنی داشته باشد. به طور خلاصه، با نرم تر کردن شخصیت او در داستان ها، دیگر جوکر آنقدر ها هم کشنده نبود، که البته همه‌ی اینها به لطف بنیاد معروف و تازه وارد Comics Code در آن زمان اتفاق افتاد؛ ورود این بنیاد به صنعت کمیک یعنی حذف تمام موارد مربوط به اعمال جنسی، الفاظ رکیک و محتوای بزرگسال و البته به تصویر کشیدن خشونت کمتر نسبت به کمیک های منتشر شدۀ قبلی، که با ترسیم مدرن جوکر کاملاً فرق داشت.

با کنار گذاشتن طرح و دسیسه های روانی که باعث قتل عام بسیاری از مردم میشد، به خاطر دزدی از بانک! شاهزادۀ دلقک جرم و جنایت بخش اعظمی از ۲۰ سال را صرف دزدی‌های احمقانه کرد که با حیله های مسخره‌ی سیرک انجام میشدند؛ مانند برداشتن یک ماشین دلقک پر از نوکر و سرقت یک بانک که بیشتر مورد مزاحمت خودش بود. در کنار سانسور، نگران بودن بابت وجود یک قاتل سریالی که به صورت مداوم فرار می کرد مقداری باعث تخریب ریشه‌ های بتمن شد. البته الان این مشکلات رفع شده اند.

 

۵ – برای یک دهه ناپدید شد

با بوجود آمدن تمام ویژگی هایی که این شخصیت را خراب کردند این سوال مطرح می شود که چه چیزی می تواند در مورد دلقکی که در اطراف می چرخد و کار های سیرک انجام می دهد ترسناک باشد؟ او اساساً اعمالی را انجام می دهد که همه دلقک ها انجام می دهند. مسلماً این مسئله، جوکر را با وجود تمام قانون شکنی هایی که می کرد مورد توجه شوالیه تاریکی قرار نمیداد. در دهه ۵۰ او به مرور کمتر و کمتر توسط نویسندگان مورد استفاده قرار گرفته شد و به لطف اعضای دیگر گالری دشمنان بتمن مانند پنگوئن و امثال او، تقریباً جوکر از داستان های بتمن محو شد، و در سال ۱۹۶۴ توسط سرپرست وقت، جولیوس شوارتز (Julius Schawrtz) کاملاً از لیست شخصیت های دنیای بتمن حذف گردید. و می توان گفت که تقریباً به مدت ۱۰ سال از دنیای کمیک دور ماند.

مشکل است که باور کنیم جوکر، بهترین ویلن تاریخ بتمن، به صورت آشکار در بین چاپ‌های سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۳ حضور نداشت. حتی با اجرای بی‌همتای سزار رومئو (Caesar Romeo) در سری بتمن دهه ۶۰، هنوز هم نویسندگان کمیک راضی به بازگشت این ویلن نبودند. اما بالاخره دنیس اونیل (Dennis O’Neil) و نیل آدامز (Neal Adams) یک تجدید نیروی عمیق و ریشه ای را برای داستان های این شخصیت با ارائه‌ی کمیکی به نام “۵ راه انتقام جوکر” انجام دادند؛ جایی که دوباره جوکر به یک روانی آدمکش تبدیل می شود، کسی که معمولاً مردم را از سر هوس به قتل میرساند، به همراه بیشتر ویژگی هایی که امروزه در شخصیت او مشاهده می کنیم. این شروع راه جوکر برای تبدیل شدن به یک شخصیت خیبث عالی در عصر جدید بود.

 

۴ – تاریخچه‌ گمشده‌ جوکر در اقتباس ها

در کنار سزار رومئو، جوکر به اندازه کافی خوش‌شانس بوده است که صاحب این نعمت شود تا بهترین بازیگران هر نسل بازیگری این شخصیت را برعهده بگیرند. جک نیکلسون بی‌همتایی خودش را به عنوان شیطان بلامنازع در اولین فیلم بتمنِ تیم برتون نمایش داد، و هیث لجر بهترین بازیگری دورانش (و متاسفانه، آخرین آن) را در فیلم شوالیه تاریکیِ کریستوفر نولان ارائه کرد و مارک همیل که همگی آن را با صداپیشگی نسخه‌های متعدد جوکر میشناسند و چه در بازی‌های ویدئویی و چه در انیمیشن‌ها، همه را حیرت زده کرده است. اما خب هر کسی این شانس را ندارد که خود را در درون نقشی که بازی کرده است ببیند.

یکی از نسخه های لایو اکشن این شخصیت که کمتر شناخته شده در یکی از اسپین‌آف های گمنام بتمن حضور داشته است. کمیک پرندگان شکاری (Birds Of Prey) کمیکی است که در آن شخصیت های مونث دنیای بتمن و متحدان او مانند هانترس، قناری سیاه و بتگرل (باربارا گوردون) حضور دارند و گروه مبارزه با جرایم خودشان را تشکیل داده اند. این کمیک انگیزه ساخت یک مینی سری اقتباسی از نام و داستان همین کمیک را در اوایل دهه ۹۰ به وجود آورد، که در آن کامئویی با حضور شوالیه تاریکی در یک قسمت وجود داشت. در آن قسمت جوکر هم بود، درحال مبارزه با بتمن، با هنرنمایی راجر استون‌‌بورنر (Roger Stoneburner) در نقش جوکر که امروزه کمتر کسی از وجود او در این نقش آگاه است.

 

۳ – او همیشه The” Joker” بوده است‌‎ (به جز یکبار)

صرف نظر از تغییرات متعددی که جوکر در طی سال ها به خود دیده – حالا چه به صورت نسخه های متعدد از او در کمیک‌ها و چه در دیگر رسانه‌ها – همیشه در مورد او نکاتی هست که یک شکل باقی مانده اند. رنگ موی او همیشه سبز است، او همیشه گریم دلقک دارد به همراه یک لبخند ترسناک با لباس های بنفش و تقریباً به درجات مختلف، روانپریش است. یکی دیگر از چیز های عجیبی که در شخصیت او وجود دارد این است که او همیشه در هر یک از حضور هایش، یک جوکر است. (نه یک دلقک!)

در حقیقت تنها زمانیکه او جوکر نبوده است، به سری انیمیشین های بتمن (The Batman) برمیگردد. انیمیشنی که در آن تعدادی از شخصیت های جالب دنیای بتمن را با طرح و دیزاین جدید به تصویر کشیدند. (البته در کنار یک ریدلر با شکل و شمایل مرلین منسون 😀 )

شاهزادۀ دلقک جرم و جنایت نیز کاملاً از نو ساخته شد، با شمایل ترسناکی از رنگ سبز و گام های لمیده مانند شامپانزاده که او را تبدیل به یک نسخه رادیکالی از ورژن اصیل جوکر می کرد. البته در این انیمیشن تنها باری بود که او فقط Joker یا دلقک بود و از آن جوکر اصلی یا The Joker فاصله گرفته بود.

 

۲ – غیبت او در فیلم «شوالیه تاریکی برمی‌خیزد» توضیح داده شد

مرگ غم انگیز هیث لجر، یکی از عمده ترین دلایل مانع شدن حضور شخصیت جوکر در سومین فیلم سه‌گانه شوالیه تاریکیِ کریستوفر نولان به شمار می رود و به نظر میرسد این یک مهره گشایی عمیق در برنامه های کارگردان برای حضور جوکر در آخرین فیلم بوده است؛ دیوانگی و تعریف خالصانه‌ی لجر از جوکر قرار بوده است آنتاگونیست اصلی فیلم شوالیه تاریکی برمی‌خیزد باشد، که به دلایل مشخص، در طی روند ساخت فیلم، شخصیت جوکر با شخصیت بین (با بازی تام هاردی) که کاملاً آنتاگونیست متفاوتی بود جایگزین شد.

مخاطبین فیلم از دلیل حضور نداشتن جوکر آگاه بودند – و آوردن بازیگر جایگزین در نقش جوکر مطمئناً جزئی از سوالات نبود – ولی حضور نداشتن او در خود داستان فیلم هیچ وقت توضیح داده نشد. اما به هر حال، نویسنده رسمی فیلم شوالیه تاریکی برمی‌خیزد، به صورت یک اشاره کوچک و گذرا غیاب شاهزادۀ دلقک جرم و جنایت را توضیح داده است؛ ظاهراً، بعد از اعمال هاروی دنت، تمامی خلافکاران از تیمارستان آرکام به بازداشتگاه بلک گیت (Blackgate) انتقال داده شدند، به جز جوکر، کسی که در آنجا باقی ماند و هرگز توسط بین آزاد نشد. زیرا او به جای زندان بلک گیت در تیمارستان آرکام بوده است.

 

۱ – قضیه کشته شدن او توسط بتمن بار ها مطرح شده است

یکی از گیج کننده‌ ترین جنبه های رقابت همیشگی بتمن و جوکر این است که شوالیه تاریکی همیشه به او اجازه می دهد با وجود جنایت هایش فرار کند. رابطه آن ها در دوره های اولیه شان خوب بود اما کامل نبود، در آن دوره هایی که بتمن بیشترین تلاشش را برای شکست دادن جوکر می کرد و به سختی موفق میشد او را شکست دهد یا در دهه ۵۰ به علت اینکه او قرار نبود کسی را بکشد، خلاص نشدن از شر جوکر باز منطقی تر به نظر می آمد؛ اما امروزه، در حالیکه جوکر به صورت مداوم از آرکام فرار می کند و به کشتار بی پایان و سرکشانه‌ خودش ادامه می دهد، اگر بتمن از شر جوکر بطور دائمی تری خلاص شود شاید به تمام جهان لطف بزرگی کرده باشد.

رایج ترین توضیحی که درباره این مسئله داده می شود این است که شوالیه شنل پوش قصد ندارد قانون مهمِ خود یعنی “قتل ممنوع” را بشکند و با توجه به میزان جمعیت افرادی که توسط جوکر کشته می شوند، این بهانۀ چندان خوبی نمی باشد و بتمن به نوعی با این کارش همدست جوکر در قتل هایش محسوب می شود. اما همچنان، این یک کمیک ابرقهرمانی در مورد یک شخص پولدار و دیوانه است که با جنایت مبارزه می کند، پس میتوان یک مقدار به این قضیه انحراف اضافه کرد. جالب تر از همه این است که شوالیه تاریکی واقعاً قصد کشتن جوکر را در فرصت های بی‌شماری داشته است.

حتی خود شاهزاده دلقک هم در نهایت حاضر شد کینه‌ و نفرت خودش را کنار بگذارد. او در داستانی، بتمن را به دام می اندازد و بعد از آن واقعاً فکر می کند که بتمن مرده است. پس از این اتفاق، او دوباره سلامت عقلانی خودش را به دست می آورد، عمل جراحی پلاستیک انجام می دهد و برای مدتی مانند یک شخص معمولی زندگی می کند. تا اینکه مشخص می شود بتمن زنده است، و دوباره همه چیز به حالت سابق بازمیگردد.

منبع Whatculture.com
3 نظرات
  1. S. Mahdi می گوید

    مقالۀ خوبی بود آقای کاظمی. به موارد خوبی اشاره کردید که به اطلاعاتمون اضافه کرد؛ بین این موارد، من مورد های ۸، ۷، ۶ و ۳ رو میدونستم که به خوبی درمورد تمامی موارد مقاله توضیح دادید. من واقعاً عاشق کاراکتر جوکر هستم و الحق که جوکر بهترین ویلین داستان های بتمن، و همچنین یکی از بهترین ویلین های تاریخ کمیک هست… همچنین به نظر من (و خیلی های دیگه) بهترین کمیکی که جوکر در آن حضور داشته، کمیک شاکارِ The killing joke هست که سایت کمیک اسکواد هم با بهترین کیفیت ممکن، این کمیک محشر رو ترجمه و ادیت کده و خوندنش رو به همه توصیه میکنم. خسته نباشید آقای کاظمی و ممنون بابت مقاله تون.

  2. مرتضی می گوید

    یکی از بهترین مقالاتی بود که خوندم

    یکی از بهترین ویلن های محبوب منِ جوکر

    همون شخصی که باعث این همه اتفاقات اینجاستیس شد و هنوزم ادامه داره :))

    ممنون آقای کاظمی

  3. Arya3fff می گوید

    خیلی ممنون بابت مقاله . دستتون درد نکنه .

    واقعا منم همیشه به خودم میگم چرا بتمن جوکر رو نمیکشه ؟ چه بسیار قتل عام هایی که این آدم نکرده … او یک دیوانه به تمام معناست

    دم دست ترین مثالی که تو خاطرم هست ، اون کمیک ” مرگ خاندانه ” … اونجایی که جوکر میاد دنبال پوست صورتش توی اداره پلیس …  بجز کمیسر گوردون ، همه رو سلاخی کرد تو تاریکی . و اون جایی که بتمن میاد بالا سر گوردونی که دورتا دورش جنازه افسران پلیسه …

    هرچند هرچی باشه یه کمیکه و آدم نباید انتظار داشته باشه یکی از خفن ترین ویلن های دنیای کمیک و دشمن شماره یک بتمن رو بذارن کشته بشه … چه بسا که نه تنها نمیکشنش ، بهمون گفتن که سه تا جوکر وجود داره !

    یاد یه طنزی افتادم … تو صحنه ای که سوپرمن جوکر رو میکشه تو کمیک injustice

     

ارسال یک پاسخ

%u0637%u0631%u0627%u062D%u06CC %u0633%u0627%u06CC%u062A
طراحی سایتسئواجاره ویلا و فروش ویلا شمالسرویس و تعمیر کولر گازیاجاره ویلافروش ویلااجاره ویلافروش ویلاویلا شمالویلا زیباکنار